Malo je poznato da su tokom istorije kamile bile po prilično uobičajena pojava na ovim prostorima.
Dok danas ove životinje vezujemo isključivo za toplije, egzotičnije krajeve i turističke atrakcije sa severa Afrike, pre više od hiljadu godina one su bile u upotrebi i na prostoru Srbije.
Na jutjub kanalu “Fondacija Neozoik” osvanuo je snimak o kamilama na ovim prostorima, koji je bacio potpuno novo svetlo da život ovih životinja na prostoru Balkana.
Oko 4. veka nove ere kamile su zabeležene na lokalitetima Viminacijum, Sirmijum, u Vranju, god Rume, Anine kod Lajkovca i Pirota. Nekoliko vekova kasnije, njihovo prisustvo zabeleženo je i na lokalitetu Caričin grad kod Lebana.
Kako kaže docent sa Filozofskof fakulteta u Beogradu, Sonja Vuković, karakteristično je da su ostaci kamila pronalaženi na lokalitetima kuda su išli stari rimski putevi.
– Kada smo pronašli kosti kamile u Viminacijumu prvo nas je zanimalo da li smo pronašli jednogrbu ili dvogrbu kamilu. Kosti ovih životinja nije lako razlikovati, a ono što je bilo interesantno je da su kamile na našim prostorima imale karakteristike obe, pa smo pretpostavili da se radi o hibridnim jedinkama – kaže Sonja Vukotić.
Jednogrba i dvogrba kamila stolećima se ukrštala na prostoru Male Azije, od čega je nastajao mnogo veći i izdržljiviji hibrid, koji je i pronađen na našim prostorima.
Pisane izvore o prisustvu kamila na teritoriji Srbije imamo još iz 1054. godine kada se u dolinu Velike Morave naseljavaju Pečenjezi, polunomadski narod iz centralne Azije, koji je govorio jezikom iz grupe turkijskij jezika i sa sobom donose kamile.
– Jedan veoma interesantan izvor kaže da prilikom susreta kralja Stefana Prvovenčanog i ugarskog kralja Andrije oko 1214./1215. godine i tom prilikom došlo je do razmene poklona. Prema izvorima, srpski kralj je od ugarskog kralja dobio “divlje i besne zveri, pitomu stoku i saracensku stoku”, koja se odnosi na kamile – kaže arhezoolog Nemanja Marković sa Univerziteta u Beogradu.
Postavlja se pitanje gde su kamile u srednjem veku bile čuvane, a kako navode
Srednjevekovni vladari imali su preteče Zoo vrtova u kojima su čuvali egzotične životinje, pa se prepostavlja da je i Stefan Prvovenčani imao jednu takvu.
Međutim, on nije jedini koji se dovodio u vezu sa kamilama.
– U žitiju kralja Milutina koje je pisao arhiepiskop Danilo II navodi se da je on darivao manastir Presvete Bogorodice kod Prilepa u Severnoj Makedoniji čoporom kamila. To znači da je kralj imao u svom posedu kamile. Srpski kralj mogao je da ima i više stotina kamila – zaključio je arhezoolog.
Postojali su dokumenti prema kojima se kaže da je od turske vojske zaplenjeno gotovo hiljadu kamila.
Prema rečima arhezoologa Markovića poslednji izvori o upotrebi kamile na ovim prostrima datiraju iz Drugog svetskog rata.
Prema pisanju očevidaca iz tog vremena Rusi su, između ostalog, u Beograd kao oslobodioci ušetali i na kamilama, a dve životinje ove vrste poklonili su Zoo vrtu u srpskoj prestonici.
Izvor: Opanak/Jutjub kanal/Fondacija Neozoik
